Mocht je in het bezit zijn van een peperduur abonnement met minstens even goed bereik mobiel internet en een beetje hippe smartphone, dan weet je dat Google Maps levens kan redden. Want wie heeft er niet in de denkbeeldige middle of nowhere gestaan, al juichende en starende naar dat schermpje dat ‘precies’ aangeeft waar je staat en waar je heen wilt. Dat Google Maps ook een andere kant heeft, bewijst Whitney Houston.
Read more
Volg Whitney’s leven via Google Maps
Internagellaktisch
11 juni 2010 kocht ik mijn eerste potje nagellak. ‘Clay-ton, My hero‘ heette die, van het merk Catrice en kostte welgeteld €2,50. Een prachtige lak die ergens tussen groen en bruin hangt met een gouden ‘shimmer’ zoals ze dat noemen.
Op mijn verjaardag liet ik trots deze prachtige lak aan iedereen zien. Niet wetend dat deze lak anderhalf jaar later één van de velen zou zijn. Dat dat deze lak na mijn verjaardag bijna nooit meer mijn nagels zou sieren omdat er simpelweg teveel keus zou zijn. Niet wetend dat ik anderhalf jaar later de trotse(?) bazin zou zijn van 300 potjes nagellak. Read more
Zoals elke maandagochtend…
Voor een avondmens is het best vroeg, zo vlak voor 8 uur. Toch stapte ik al om 7 uur in de auto om Frank af te zetten bij het busje dat hem zal brengen naar zijn stage, zoals ik iedere maandag- en dinsdagochtend doe. Eenmaal thuis zet ik de laptop aan en maak een kopje koffie, zoals ik iedere maandag- en dinsdagochtend doe.
Maar daarnaast ben ik geneigd om gehaast te zijn, kleren aan te trekken in plaats van een joggingbroek en grote trui. Geneigd om een blik te werpen op Hootsuite en Facebook. Geneigd om mijn fiets buiten te zetten en mijn toegangspasje of OV-chipkaart te zoeken. Maar het gekke is dus: dat hoeft helemaal niet.
Geen Libelle vandaag. Of school vandaag.
Afgelopen donderdag had ik mijn laatste dag bij Libelle. Op twee weken na heb ik één jaar lang deel uit mogen maken van de tofste redactie van het allermooiste weekblad van Nederland. Maar nu dus niet meer. Na 50 weken is er een einde gekomen aan een droom.
Wat rest is ongelofelijk veel kennis – meer dan ik ooit op school zal leren – en een nieuwe fan van Libelle. En nu? Klaar voor een nieuwe uitdaging!
En dan ga ik nu even op zoek naar het Bladcadeau wat ik vorig jaar kreeg om een abonnement te nemen op Libelle.
‘Aldus Libelle’ gemist?
Afgelopen woensdag was het eindelijk zover: de documentaire van ‘Aldus Libelle’ werd uitgezonden! Gemist? Gelukkig is Uitzending Gemist zo lief om de documentaire online te plaatsen.
Wil je mij spotten? Knipper dan om 7.28 niet met je ogen: ik ben het meisje met de bril en het groene shirtje.
Aldus Libelle
Ruim een jaar geleden liep ik voor het eerst op de redactie van Libelle. Ik had toen een sollicitatiegesprek voor een stage met Hester Ozinga, toenmalig site-manager van Libelle.nl. Toen ik op 31 januari mijn stage begon maakte ik het voor het eerst kennis met de camera’s van het team van Juul Bovenberg. Een documentaire zou er gemaakt worden die eind 2011 of begin 2012 uitgezonden zou worden op televisie.
Een jaar lang maakte ik van dichtbij mee hoe dat nou gaat, zo’n documentaire maken. Hoewel er ook voor mij – of misschien wel juist voor mij, de inmiddels ex-stagiaire – ook veel deuren gesloten bleven. Op de redactie liep ik dagelijks rond, maar bij vergaderingen was ik niet aanwezig, fotoshoots of reportages maakte ik niet mee en bij de redacteuren thuis kwam ik al helemaal niet.
Vanavond is dat plaatje compleet. Want over iets minder dan een uur is het zover: de documentaire ‘Aldus Libelle’ is op TV! Om 20.25 op Nederland 2.
Of ik ook in beeld kom? Geen idee. Maar één ding weet ik wel: knipper niet met je ogen want zo’n kans om bij het prachtige, fijne, warme, gave blad Libelle achter de schermen te kijken krijg je niet snel meer!
